วันจันทร์ที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

หวังใดเล่า......เจ้าขุนทอง...???



.

ฟ้าทั้งฟ้ายังคงหม่นบนฟากฟ้า

เราจากมาไกลมากจากไหนนี่

และจะไปหนใดในปฐพี

อาจบางทีรู้บ้างเพียงลางเลือน

.

บนหนทางที่ผ่านม่านวิโยค

บทโศลกบทไหนร่ายไม่เหมือน

ท่ามฝันเอยเคยเคว้งคว้างกลางแสงเดือน

และเลือดเพื่อนเปื้อนสาดรินราดดิน



ผู้ปกครองคนไหนเล่าเจ้าใฝ่หา

ระบอบใดในโลกาเจ้าถวิล

หรือเพียงฟังหลายหนจนเคยชิน

ทั่วธานินทร์เจ้าจึงกล้ามาไม่เกรง

.

หรือเจ้าสุดทนทานการกดขี่

หรืออยากหนีห่างไปใครข่มเหง

ไม่อยากให้เกิดกรรมมายำเยง

กับบทเพลงบทจบการรบรา

.

จึงเลือกเดินหนทางกลางเหตุผล

เดินร่วมคนจังจริงอหิงสา

แม้อาจถูกคุกคามตามบีฑา

จากมาราสมุนถ่อยคอยรอนราน

.

หวังสิ่งใดตอบได้ไหมเล่ามนุษย์

ประเสริฐสุดกว่าสัตว์ดิรัจฉาน

เรียนรู้การพัฒนามานมนาน

หรือเพียงพล่านพล่ามใจไปวันวัน

.

หรือยังทำทุกอย่างกว่าบางสัตว์

เพื่อครองรัฐจึงเหยียบย่ำย้ำหฤหรรษ์

หรือเพียงกลบเกลื่อนหน้าสารพัน

หากฆ่ากันยิ่งกว่าสัตว์อนาถใจ


..................
คน กุลา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น